مركز المعجم الفقهي
3529
فقه الطب
- فقه البهائي ( قده ) جلد : 2 من صفحة 85 سطر 17 إلى صفحة 85 سطر 23 واگر شخصي چيزى بخورد كه موجب خوابى شود كه همه وقت نماز در خواب باشد پس اگر نميدانست كه خوردن آن موجب اينچنين خوابيست برو قضاى آن نماز واجب نيست واگر ميدانست كه موجب آنچنان خوابيست اما آنرا بواسطة معالجه مرض خورده وعلاج بقول طبيب حاذق منحصر در آن بوده در اينصورت نيز قضاى آن نماز واجب نيست اما اگر نه بواسطة معالجه مرض خورده باشد يا بقول طبيب غير حاذق تناول نموده باشد يا علاج منحصر در آن نبوده باشد در اين سه صورت قضا برو واجبست